สอบวัดระดับเสร็จซะที.....แต่สงสัยคงต้องสอบอีกทีแน่ๆเลย ชะเอิงเงิงเงย.....
posted on 06 Dec 2009 20:39 by shallowboy in Yokoso-Japanวันนี้ไปสอบวัดระดับสองมาครับ.....ที่มหาลัยเมจิ
เก็บเนื้อเก็บตัวอ่านหนังสือท่องตำรามาอย่างยาวนาน...ประมานหนึ่งเดือนได้.....
(วันธรรมดาทำงาน กลับมาทำการบ้านอ่านหนังสือแล้วก็นอน....เสาร์อาทิตย์ไม่ได้ออกไปไหน อยู่ห้องอ่านหนังสือ.....บาสก็ไม่ได้ไปเล่น....บลอคไม่ได้อัพ....เอ็มไม่ได้ออน...ไม่สุงสิงกะใคร.....)
(วงจรชีวิตมีแค่.... เรียน... ทำงาน.... อ่านหนังสือ.... )
...อยากบอกว่าในชีวิตที่เรียนมาจนจบปริญญามาเนี่ย.......ไม่เคยตั้งใจเรียนขนาดนี้มาก่อนเลยแฮะ.....
ฝืนธรรมชาติตัวเองมั่กๆ....
เห็นจั่วหัวก็น่าจะรู้แล้วล่ะเนอะ......
ปีนี้สมกับที่เป็นการสอบทิ้งทวนระบบเก่าครั้งสุดท้าย...
(ปีหน้า JLPT จะแยกออกมาเป็นห้าระดับ (จากที่ตอนนี้มีแค่สี่ระดับ) ซึ่งความยากและความเขี้ยวของข้อสอบ(ระดับสอง-ที่บอยต้องการ)ก็คงยากขึ้น เพราะต้องไปเฉลี่ยของที่ยากๆจากระดับหนึ่งมา...แล้วแบ่งส่วนง่ายกว่าที่มีอยู่ลงไปให้ระดับสาม...(แล้วก็ลดหลั่นไปตามขั้นจนงอกออกมาเป็นระดับห้าอีกระดับ).....ฮ่วย...
ถ้าให้พูดตามตรง วันนี้ทำไม่ค่อยได้น่ะครับ.....คันจิก็ยาก ส่วนฟังก็ยังยาก ส่วนที่อ่านเรื่องตอบคำถามก็เกือบหลับ....สรุปว่าที่มั่นใจว่าทำได้เยอะที่สุดคงเป็นส่วนแกรมม่านั่นเอง....
(อุตส่าห์เอาข้อสอบเก่ามาทำ...ซื้อหนังสือตังหากมาอ่าน.....แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ยยย....เพราะมันยากแบบขิงๆเพื่อทิ้งทวนระบบเก่าจริงๆแฮะ.....)
(ทั้งๆที่ตลอดชีวิตที่เรียนมาเกลียดแกรมม่ามั่กๆ(ทั้งไทยและเทศ).....แต่เพราะรู้ว่าห่วยแกรมม่า...ดังนั้นหนึ่งเดือนที่ผ่านมาก็พยายามทบทวนแกรมม่าเยอะๆ...ซึ่งก็นะ.....ค่อนข้างมั่นใจเลยแหละว่าส่วนของแกรมม่านี่...80% อัพแน่นอน.....แต่ส่วนอื่นๆเนี่ย.......
...มันยังไม่พออ่ะ.....
คาดว่าปีหน้าคงได้ไปลองสอบดูอีกรอบ...เพราะว่าไม่น่ารอด....
(ออกจากห้องสอบมานี่.....วิญญาณแทบออกจากร่าง.....)
(เอาห้าพันเยนกะเวลาหนึ่งเดือนกรูคืนนนมาาาาาาา)
(แต่ก็ได้พยายามเต็มที่แล้วล่ะ......ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าคะแนนจะไม่ทุเรศขนาดหล่นไปอยู่เลขสองหลัก...แต่ก็คิดว่าแน่นอน ว่าคงไม่ผ่านชัว.....ถ้าผ่านนี่...จะเต้นระบำเซิ้งช้างน้อยกลางสี่แยกชินจูกุสามวันสามคืนเลย)
(แต่ก็ดีแล้วหละ...เพราะข้อสอบทำให้ได้รู้ว่า....เรามันยังไม่สามารถพอน่ะ.....ก็นะ....สู้กันต่อไป...ทาเคชิ)
ตอนนี้ง่วงมากกกกกกกกกกกกกกก....ตาจะปิดละ....
...แต่ซักผ้าค้างไว้...อยากตากใ้ห้เสร็จก่อนอ่ะ....
วันนี้สอบเสร็จก็ไปกินเนื้อ(หมูและไก่)ย่างกะเพื่อนๆมา.....
ทั้งหัวทั้งตัวทั้งเสื้อ มีแต่กลิ่นเนื้อย่าง....ตอนแรกกะจะหมกไว้ซักวันอังคาร พร้อมเสื้อผ้าชุดที่ไปเล่นบาส...แต่คิดแล้วว่ากลิ่นเนื้อย่างแรงมั่ก...ซักเลยละกันวะ....ไม่ไหวจริงๆ
ตอนนี้ก็เลย รอ ...รอ....รอ......และ ก็รอ......ให้มันซักเสร็จจะได้ไปนอน....
ที่ตอนนี้ง่วงมั่กๆ ก็เพราะว่า....รวมๆนี่ยังไม่ได้นอนเลย..ตั้งแต่เมื่อวาน...(ตื่นสองวันนอนวันนึงอีกแล้วตรู)
คือก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นงี้ แต่ว่า ปกตินอนตอนตีสามตีสี่ทุกวันไง...พอดีวันที่จะไปสอบต้องตื่นตั้งแต่เจ็ดโมงกว่าๆ เตรียมตัวออกเดินทาง (ซึ่งต้องนั่งรถไฟเป็นระยะเวลาประมานชม.นึงเพื่อไปสถานที่สอบอ่ะ)
ตีสองก็นอนแล้ว.....แต่ก็ไม่หลับจนตีห้า....แล้วก็หกโมง(ตอนนี้เริ่มง่วงละ...แต่ก็นอนไม่ได้...เพราะถ้านอนไป...สงสัยไม่ตื่นแน่ๆ)...แล้วก็ออกไปสอบพรอ้มด้วยแบทในตัวที่มีขีดเดียว.......เอิ่มมมม
แต่ก็นะ....จะว่าไปมันก็ไม่เกียวกะแบตหรอก....เพราะของที่มันยาก ไงไง มันก็ยาก...ถ้าเราทำได้ ไงไงก็ำทำได้น่ะ....
สรุปว่า....ปีหน้าฟ้าใหม่...คงได้สอบวัดระดับสอง(อีก) แน่นอน.......
ตอนนี้เซ็งจิต........เหมือนยิ่งเรียน ก็ยิ่งทำให้เรารู้ว่าเราโง่แฮะ...(งงมะ?)
ใจบูด หน้าตูดพอประมาน......แต่ก็ทำอะไรไม่ได้แล้วอ่ะนะ...อะไรที่ทำได้ก็ทำไปหมดละ.....
ไม่ได้พิมพ์บลอคมานานมาก...ได้ระบายซะหน่อยก็ดีแฮะ....
....แล้วตอนนี้ก็ง่วงประมานวิญญาณแทบออกจากร่าง.....(ปลั๊กกรูจะหลุดละนะ)
........
........
........
........
.......
ไปตากผ้ามาละ......หมดไปอีกหนึ่งเรื่อง.....ได้เวลานอนแบบชาร์ตแบตเต็มที่ซะที....
อีกสองอาทิตย็ก็จะได้ไปยะฮู้ที่ไทยละ....ดีใจจัง
นับวันตั้งตาตั้งนมรอ......
แต่ตอนนี้ตั้งตาไม่ไหวแหล่ว.......ไปละจ้า....
ปล.
ขออวดนิดนึง.....
(คิดว่าเป็นเรื่องที่น่าจะอวดได้แฮะ...ฮ่ะๆ)
เนื่องจาก....คาดว่า ช่วงนี้คงเป็นช่วงที่จับดินสออ่านเขียนท่องหนังสือมากที่สุดในชีวิต.....ร่างกายเลยเกิดปฏิกริยาต่อต้าน.....
เค้าเลยส่งตาปลามาให้ที่ด้านข้างนิ้วมือหัวแม่โป้งหนึ่งเม็ด......(นึกภาพเวลาจับปากกา..แล้วเราต้องเอาปลายนิ้วชี้กดปลายปากกาพร้อมนิ้วโป้งประคองไว้...ตรงนั้นแหละที่มีตาปลาขึ้น.....)
เอิ่ม...เจ็บง่า..... มันมีตาขึ้นมาด้วย...แข็งๆ...กดแล้วเป็นก้อนๆ...รำคาญใจมากมาย.....
สุดท้ายมันโตขึ้นเรื่อยๆ...ทนไม่ไหว ไปร้านขายยา...หาปลาสเตอร์ปิดตาปลา(เท้า) มาปิดซะ (ที่ปลาสเตอร์มียาผสมอยู่เพื่อกัดให้เนื้อมันลอก ให้ตาปลามันลอกออกไป...)
ปิดไปสามวัน....ตาปลาเล็กลงใช้ได้...แต่เนื้อดีข้างๆตาปลาก็ลอกไปด้วย...อะฮื้ออออ...แฉบบบบบบว้อยย
แต่ก็ทำงานต่อไป และอ่านหนังสือต่อไป.......และ...
วันนี้ก็ยังเซ็งจิตต่อไป.....
เฮ้อ.....
