หลังจากหลับนอนไปหนึ่งเฮือก ก็ตื่นมาอัพบลอคซะที

พรุ่งนี้มีโปรแกรมไปเจอเพื่อนที่มาเที่ยวที่นี่ (เอาให้ครบทุกเดือนนะจ๊ะ)

 

 

เมื่อวานก่อนนอน เฮียเกาหลีมีเอาเค้กมาฝาก (มิใช่ฉัณฑ์ ชายชู้นะ)

เค้กก้อนนี้ประมานว่า มีสาวทำกับมือมาให้ป๋าเค้าเนื่องจากคริสมาสต์ เฮียเค้าก็เลยเอามาแบ่งให้ (ทั้งก้อนนี่ประมานปอนด์นึงได้มั้ง)

คือพอดีไม่ค่อยชอบกิน พวกเค้กอ่ะ แต่ก็นะ กินได้ๆ

.....อยากบอกว่า สตรอเบอรี่อร่อยมาก....แค่นี้แหละ เฮอะๆ (จบแค่นี้)

Photobucket 

 

วันนี้ ตื่นมาเร็วกว่าปกติ (ประมานสิบโมงกว่าๆ เกือบสิบเอ็ดโมงมั้ง) เพราะอาจารย์มาตรวจห้องวันนี้ (ได้ยินเสียงเมทเกาหลีก๊อกๆแก๊กๆ ทำไรไม่รู้ น่าจะเก็บของๆมันอ่ะ ก่อนจะเป็นเสียงออกจากห้องไป ก็เลยตื่น)

 

พอดี บอยเป็นยามเฝ้าประตูห้อง (ห้องติดประตูทางเข้าอ่ะ) ใครไปใครมา อับดุลรู้หมด.....

 

อาจารย์ (เฮียเศรษฐีเงินล้าน) ก็เข้ามาพร้อมกับ อาจารย์หญิง(อาจารย์หญิงตรวจห้องผู้หญิง)อีกคน ก็มาเช็คๆ ดูๆ บอกห้องสะอาดดีนะ..(แน่นอน...หึๆๆ) พร้อมเอา ไยฟิลเตอร์ดักน้ำมันของเครื่องดูดควันมาให้ และก็ ผ้าเช็ดโต๊ะ ผืนใหม่อีกสามสี่ผืน...

แล้วก็มานั่งคุยๆ กัน (ภาษาญี่ปุ่นซิฮ้า) บอยก็ถามไปเรื่อยว่ากินข้าวมายัง วันนี้รร.ทำงานป่าว(วันนี้วันเสาร์อ่ะ) นร.มาใหม่กี่คน ที่ย้ายมาอยู่ห้องเดียวกับบอยกี่คน(ที่หอ) เป็นคนชาติอะไร บลาๆๆ (จ้อไปเรื่อย)

เค้าก็บอกว่า บอยคุยเก่งนะ ภาษาญี่ปุ่นดีขึ้นเยอะนะ (จากที่พูดไม่ได้เลย ตอนนี้ก็พอ อ้อๆ แอ้ๆ ได้ละ)

ก็ดีใจนิดๆ แต่ก็นะ ... ได้แค่นี้อ่ะ ...บทสนทนาตามความรู้ที่เรียนมา...เฮ้ออ อีกยาววว อีกยาววว.....

 

สรุป

มกราคมนี้ จะมีนร. ใหม่ ย้ายมาอยู่เพิ่มอีกสองคน ที่ห้องบอย เป็นคนไต้หวัน...คนนึงพูดได้ อีกคนพูดไม่ได้(เป็นใบ้)....ไม่ช่ายยย....แบบว่าญี่ปุ่นไม่ได้เลย (เหมือนบอยมาแรกๆอ่ะ) ก็ลองดูว่าจะเป็นไง... (อย่าให้ซกมกเหมือนคนเก่าเป็นใช้ได้)

(เพิ่งพบว่าถุงที่กองบนหิ้ง ที่เป็นผงสีขาวๆ คือน้ำตาลที่ไต้หวันมันซื้อมาใช้แล้วก็นะ ไม่ปิด ไม่ทำไรเลย ปล่อยไว้งั้นอ่ะ มันตัดเปิดถุง ตักไปทำไรกินไม่รู้มัน แล้วก็ปล่อยไว้(นานเป็นหลายๆอาทิตย์ละ) บอยก็เพิ่งมารู้ว่าเป็นน้ำตาล.....นีดีนะที่ไม่ใช่หน้าร้อน ไม่งั้นมดตูมแน่.......)

พอดีวันนี้เค้าจะเอาฟูก สำหรับสองคนนี้มาส่งด้วย อาจารย์ก็เลยมาสิงที่ห้องซะงั้น (หลังจากตรวจความสะอากของห้องไปแล้ว แล้วก็ไปตรวจห้องอื่นซักพัก แล้วก็วกกลับมาอีก ตอนบอยนั่งกินข้าวเช้าอยู่)

 

หน้าตาข้าวเช้า (ราเมงซุปกระดูกหมู พร้อม ผักโสภณลวก ปะหน้าด้วย หมูสามชั้นแล่ผัดเกลือพริกไทและถั่วงอก)

Photobucket

 

บอยก็กินไป อาจารย์สองคนก็มานั่งด้วย ก็ดูทีวีกันไป ... พอดีมีรายการจับผิดหนัง ที่มันแบบว่าจะเอาฉากหลุดๆในหนังมาให้ดาราทายกันว่า มันผิดตรงไหนอ่ะ (เช่นฉากนี้รถบุบไปข้าง อีกฉากถัดมาพระเอกขึ้นไปขี่แล้วรอยบุบหายไป อะไรประมานนี้อ่ะ) ก็เลยได้หัวข้อคุยอีก ประมานว่า แข่งกันดู แข่งกันทายไปด้วย

(ส่วนมากบอยก็จะเห็นอ่ะ แล้วก็พยายามจะอธิบายให้เค้าฟังว่ามันผิดตรงไหนอ่ะ ก็หนุกดีนะ...หนุกตรงที่ได้พยายามสื่อสารให้เค้าเข้าใจนี่แหละ....แต่นะ...ก็เพราะเค้าพยายามจะเข้าใจ และอดทนฟังภาษาญี่ปุ่นงงๆ ของบอยด้วยแหละ)

 

ซักพัก จัดการข้าวหมดก็เลยคิดออกไปดู Science Museum ที่อุเอโนะซะหน่อย (มันปิดห้าโมงเย็น...ไปเย็นๆก็อดตลอด....)(พอดีวันนี้ตื่นเช้ากว่าปกติ)(สิบเอ็ดโมง)(นี่เช้าแล้วนะเนี่ย...)

 

ก็เลยจัดการแต่งตัว แล้วก็บอกลาอาจารย์ทั้งสอง (ที่รอฟูกมาส่ง) ออกมาขึ้นรถไฟ ตรงดิ่งไปที่สวน(สาธารณะ)อุเอโนะกัน

ไปถึงที่สวนประมานบ่ายสองโมง..เห็นแดดดี เลยอยากเดินเล่นรอบๆก่อน (พักนี้ไม่ค่อยได้แดดเลย ตื่นมาบ่าย กินข้าว ทำนั่นทำนี่.... สี่ห้าโมง ก็มืดละ) (พักนี้มันหนาวด้วย อากาศเย็นๆ ได้แดดให้อุ่นๆหน่อย แล้วก็เดินเล่นสบายๆ ฟังเพลงไปด้วย เดินเรื่อยก็เพลินดีนะ....)

 

แล้วก็เห็นป้ายว่ามีเรือถีบและเรือพายให้เช่าก็เลยเดินมาดูซะหน่อย

เรือพาย ชม.ละ หกร้อยเยน เรือถีบ(รูปเป็ด) ครึ่งชม.เจ็ดร้อย เรือถีบธรรมดา ครึ่งชม.หกร้อย 

Photobucket

 

นี่มันสวนลุมนิ....

Photobucket 

 

บรรยากาศแสนจะโรมังติก...

Photobucket 

 

อยู่เมืองไทย พวกเมิงโดนจับไปแดรกแล้ววว...(เป็ดและนกน้ำเยอะมาก...อ้วนด้วยย แฮ่ๆๆ)

Photobucket 

 

แอบถ่ายคู่สวีท.....อิงแอบกัน เพื่อไออุ่น.....(บรรยากาศอย่างนี้นี่มันน่านัก)

Photobucket 

 

อีกฝั่งเป็นต้น....กก หรือปล่าวหว่า.... สีออกน้ำตาลทอง สวยดี

Photobucket 

 

อันนี้เดินมาอีกฝั่งของสระ มองไปก็มีผืนน้ำ แล้วก็เป็นที่นั่งและต้นไม้ และมีแบคกราวด์ เป็นพวกต้นกกสีทอง...สวยดีนะ ลมเย็นสบาย แสงแดดอบอุ่น ลาลาลา.... (ซาบีชี่โซน้า)

Photobucket 

 

แล้วก็เดินตามทางมาแบบงงๆ แล้วก็เจอทางเข้าสวนสัตว์อุเอโนะ...

ก็ตงิดๆว่า ทำไมทางเข้ามันเล็กๆ กระจอกๆ จังฟระ....... นี่มันสวนสัตว์ แน่หรอวะเนี่ย

(ตอนหลังเพิ่งรู้ว่า ทางเข้าที่บอยมาเข้านี่ประมานประตูหลังอ่ะ......)

Photobucket 

 

มีป้ายบอก(เตือน)ด้วยว่า แพนด้ายักษ์ชื่อ หลิงหลิง ได้เด๊ด ไปแหล่ว....สาธุ

Photobucket

 

ตอนแรกกะจะมา Science Museum แต่เห็นราคาที่ไม่แพงมาก บวกอากาศที่สบายๆดี เลยอดไม่ได้ที่จะเข้าไปชมสัตว์ต่างๆ พร้อมทั้งดมกลิ่นอี้ของพวกมันฟรีอีก (นี่มันแบบว่าเป็นกลิ่นเอกลักษณ์ของสวนสัตว์เลยนะเนี่ย....ไม่ได้ดมกลิ่นขี้สัตว์นี่มาไม่ถึงสวนสัตว์นะเนี่ย...ฮ่ะๆๆ)

Science Museum ที่รัก....ไว้คราวหน้าละกันนะ....

หกร้อยเยนเท่านั้น....

Photobucket

 

เดินผ่านประตูเข้ามาก็พบว่ามันกว้างกว่าที่คิด/เห็น (จากประตูหลัง) มากนัก เพราะว่ามีการแบ่งออกเป็ฯหลายโซนทีเดียว แต่บอยก็เลือกเดินมาดูอะไรที่มันใกล้ๆทางที่เข้ามาก่อน

(กลิ่นมะลิหอมชื่นใจ......เต็มๆ.... นี่แหละกลิ่นเขาดินที่คุ้นเคย...ฮี้ๆๆๆๆ)

 

จริงๆที่หน้ากรงมันมีชื่อนะ แต่ลืมอ่ะ รู้แค่ว่าไม่พ่อก็แม่มันน่าจะเป็นม้าลายอ่ะ คือมันลายเฉพาะขา หน้ามันออกไปทางละมั่ง(มั้ง) แต่ตัวโตเหมือนม้า....อืมมม ประมานนี้แหละ (ดูหน้ามันชัดๆ ได้ที