พอดีเมื่่อวานไม่ได้กลับมาสิงสถิตที่ห้องเหมือนอย่างเคย เลยอัพเดตช้าไปวันนะครัาาา

 

 

 

เมื่อวันพุธที่ผ่านมา ปรากฎว่า เลิกเรียนลงมาจากห้องเรียน ก็ได้พบกับอาจารย์โฮริ ที่เป็นอาจารย์ดูแลนักเรียนไทยซะที

 

 

เค้าก็บอกให้นั่งรอ อารมย์กรูนี่เหมือนนักโทษประหารมาก แบบว่าไม่รู้จะมาคุไปไหน

 

 

แบบว่า เงียบสงัด last life in universe มาก

 

 

 

ซักพักอาจารย์แกก็เดินมา

(หน้าตานิ่งมากกก)(ปกติเฮฮา ยิ้มแย้ม คุยๆฮาๆ)(กรูไม่คุ้นมาก ไม่คุ้นอย่างแรง)

(บรรยากาศมาคุ ขั้นสองเลยทีเดียว)

(กรูโดนแน่ๆ....)

 

 

 

ไอ้บอยนี่ก็ไม่รู้เรื่องอะไรกะว่าสบายๆ

(ปากก็เคี้ยวหมากฝรั่งๆจั๊บๆ ไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวเล้ยยย)

 

 

 

แกมาเห็นปั๊บ...... ก็กลายร่างเ็ป็นซูเปอร์ไซย่าขั้นสามกันเลยทีเดียว

 

 

(แบบว่าสายตาทิ่มแทงมาเลยอ่ะ สื่อออกมาได้เลยว่า นอกจากลำบากเค้าแล้ว ยังไม่มีมารยาทอีก)

 

(โดน ด่าเป็นภาษาญี่ปุ่นกันไปเลยทีเดียว...จำไม่ได้ว่าอะไร แต่ฟังแล้วรู้ว่า เวลาคุยกับผู้ใหญ่ แล้วเคี้ยวหมากฝรั่งไปด้วยนี่ ไพร่มากกกกก.....คายมาเลยนะเมิง....)

 

(เลิ่กลั่กมาก....แบบว่า หากระดาษคายออกแทบไม่ทัน)

 

(แต่ก็ไม่มีกระดาษคายอ่ะ........)

 

(ถังขยะญี่ปุ่นหายากมากกกกกกก)

 

(แกทนไม่ไหว ส่งลำแสงพลังจากดวงตามาอีกที (กรูตายไปสามรอบละ) ก่อนเดินไปหยิบทิชชู่มาให้คายหมากฝรั่ง)

 

 

แล้วการประหารก็เริ่มขึ้นนนนน.........

 

 

 

(เอาสรุปๆ ไปเลยละกันนะ)

 

แก ก็บอกประมานว่า ตอนนั้นที่บอยมาเขียนใบบอกออฟฟิสว่าจะกลับไทยเนี่ย (ประมานปลายเดือนมกราคมได้) ยังไม่รู้ใช่ไม๊ ว่าต้องกลับไปร่วมงานแต่งงานวันที่เท่าไหร่ แต่กระนั้นก็เถอะ.....นอกจากเอ็งจะโดดวันเรียนวันสุดท้ายแล้ว ระยะเวลาที่จะกลับก็เกินสองอาทิตย์อีก..ซึ่งปกติรร.ไม่อนุญาติให้กลับเกิน สองอาทิตย์นะ.(แล้วก็ไม่อนุญาติ(อย่างโจ่งแจ้ง)ให้เมิงโดดเรียนหน้าด้านๆแบบ นี้อีก).....

 

(หน้าแกนิ่งมาก) (จบแน่กรู....)

 

 

(เครื่องประหารหัวสุนัขขขขขขข)

 

(เววววว ฮู.......)

 

(ม่ายยย ม่ายยย ท่านเปา ข้าไม่ผิดดดดดดดดด อย่าประหารข้าาาาา....ม่ายยย ม่ายยยยย)

 

 

 

(หลังจากบอยหัวหลุดกลิ้งกลุกๆ ไปในความคิดตัวเองแล้ว.......ราชโองการจากฮ่องเต้ก็มาถึง....)

 

(อย่าเพิ่งประหาร....ช้าก่อนนนนนน....)

 

(ไม่ทันละ หัวกรูกลิ้งไปละ....)

 

 

 

แกก็พูดต่อว่า....

 

 

แต่.........

 

เนื่องจากว่าทางรร. ไม่ได้บอกเอ็งไว้ตั้งแต่ตอนแรกว่า ห้ามกลับเกินสองอาทิตย์ ฉะนั้นถือว่าเป็นความผิดของรร.ที่ไม่ได้แจ้งเอ็งไว้ก่อน ...ฉะนั้น กรณีนี้ ยกประโยชน์ให้จำเลยไป....

 

(เลี้ยวหักศอกมากกก)

 

 

และเรื่องที่จะไปงานแต่ง จนต้องโดดรร. อ่ะ อันนี้มีหลักฐานมาแสดงชิมิ?

 

(วันนั้นบอยส่งเมลย์มาให้อาจารย์โยชิกาว่าแล้ว)(ปรินท์ออกมาแนบหลักฐานการฟ้องร้องคดีด้วย) 

..........

........

......

....

 

อ่ะ หยวนๆ ไป....

 

(เหอออออออ)

(นอกจากหักศอกอย่างแรงแล้ว นี่เจือกวิ่งดริฟเอี๊ยดๆ มาชนตำรวจที่กำลังจะโบกให้จอดอีก)

 

 

และ.......

 

 

ตอนนี้เมิงจะกลับวันไหน วันที่เท่าไหร่ ก็ตามใจเอ็งละ รร.ไม่ยุ่งกะเอ็งละ กลับมาให้ทันเปิดเรียนก็พอ

 

(นี่คดีพลิก กรูชนะฟ้องนิ)

 

 

แล้วก็ก็บอกว่า่ที่ต้องให้เวลาไม่เกินสอง อาทิตย์ก็เพราะว่า กลับนานไปกลัวนร.ไม่ยอมกลับมา หรือว่าเกิดเรื่อง หรืออุบัติเหตุ จนไม่สามารถกลับมาเรียนได้ บลาๆๆ