แล้วก็มาถึงวันสุดท้ายของทริปในฮอกไกโดจนได้...

 

วันนี้เราตั้งจะไปไปเก็บส่วนที่เหลือในซัปโปโรครับ

 

เริ่มจากการเช็คชื่อสถานีและสถานที่ที่เราต้องการไป (Tsudome dome)

Photobucket

 

 

แต่ก่อนที่จะไปเย้วกัน เราขอแวะเติมพลังก่อน......ซึ่งที่นี่เป็นเมืองอาหารที่อยู่ชั้นใต้ดินของสถานีซัปโปโรครับ
(เดินวนอยู่สองรอบ...สุดท้ายเลือกร้านนี้เพราะมันดูน่ากินที่สุด.....ร้านข้าวห่อไข่(ออมไรซ์)
(วันก่อนไปเดินที่สถานีโตเกียว...ที่นั่นก็มีแฮะ)

Photobucket

 

 

รายการแนะนำ แปะหราอยู่หน้าร้าน... 

Photobucket

 

 

สังเกตุได้ว่าหัวยังกระเซิงอยู่เลย....

Photobucket

 

 

เอิ่ม....ไม่แพ้กันเลยแฮะ...

Photobucket

 

 

พอดีเป็นตอนแที่ยง อาหารเลยมาเป็นเซท

(ที่กินอยู่เป็นน้ำแอปเปิ้ล ที่อยู่ในถ้วยกาแฟหนาๆ คือน้ำซุปจ้า)

Photobucket

 

 


ยังไม่ตื่นเต็มที่.....

Photobucket

 

 

แล้วรายการที่สั่งก็มา....

Photobucket

 

 

แบบว่าจำชื่อไม่ได้แล้วอ่ะ...แต่ประมานว่ามีไวท์ซอสกะเดมิกลาสซอสอย่างละครึ่ง พร้อมเครื่องประปราย 

Photobucket

 

 

เตรียมพร้อมโซ้ย...

Photobucket

 

 

ไข่ที่ห่อเหลวๆนุ่ม..ข้าวข้างในไข่มีการผัดปรุงรสมาแล้ว...บวกซอสที่ให้มาอีกหน่อย....อืมมมม

Photobucket

 

 

ค่อยๆเจาะเข้าไป..... 

Photobucket

 

 

เกลี้ยง ไม่ต้องล้างเลยทีเดียว.....

Photobucket

 

 

แน่ะ...ยังมีขูดต่ออีก.....

Photobucket

 

 

(ถ้าเลียจานได้คงทำไปแล้ว)

Photobucket

 

 

พออิ่มกันเรียบร้อยก็ออกเดินทางไปกันต่อเล้ย...

Photobucket

 

 

ออกมานอกสถานีก็มีบริการรถบัสรับส่งถึงหน้าสถานที่จัดงาน (ร้อยเยนจ้า)

Photobucket

 

 

 

คนไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่... 

Photobucket

 

 

นั่งรถมาไม่ถึงห้านาที...ก็เห็นโดมพร้อมลานหิมะสีขาววววว 

Photobucket

 

 

ผ่านทางเข้ามาก็พบกับรูปปั้นหิมะเรียงแถวอยู่มากมาย ซึ่งด้านในๆก็จะมีสเตชั่นต่างๆให้เล่นกันด้วย

(นึกไม่ออกอ่ะดิว่าสเตชั่นให้เล่นเป็นยังไง....เดี๋ยวพาไปดู)

Photobucket

 

 

เอ้า...แมวกวัก...กวักกันเข้ามา...

Photobucket

 

 

สเตชั่นแรกที่ดูน่าเล่นที่สุดและที่สำคัญฟรีด้วย....

(ของบริษัทยาง Hankook)

Photobucket

 

 

มันเป็นสไลเดอร์ยัก(ที่ทำจากหิมะ) ที่จะให้เรานั่งบนห่วงยาง(ในของรถ)แล้วลื่นลงมา วิ้วๆๆ... 

Photobucket

 

 

ทุกคนต้องลากห่วงยางที่จะนั่งลงมา ขึ้นไปบนหอปล่อยตัวกันเอาเองจ้า...

Photobucket

 

 

แม้แต่เด็กๆก็ลากได้..(แต่ตอนขึ้นบันไดมีเจ้าหน้าที่ช่วยนะ...ไม่ต้องห่วง)

Photobucket

 

 

รอเกือบยี่สิบนาที....หนาวตีนมากกกก....

Photobucket

 

 

ในที่สุดก็ตาเราซะที.....โอ้วว เด็กโข่งมั่ก..

Photobucket

 

 

หมีแรคคูนไต่เขา....

Photobucket

 

 

วิวจากจุดปล่อยตัว (สูงเหมือนกันนะ....สิบเมตรได้มั้ง...ความยาวๆนี่ก็ตามที่เห็นอ่ะ....)

Photobucket

 

 

ลื่นปรื้ดๆลงมา สุดทางจะมีเจ้าหน้าที่คอยรับ.....ก็สนุกดีนะ....มันแบบว่าฟิ้วๆๆอ่ะ..

Photobucket

 

 

อยากเล่นอีกซักทีเหมือนกันแฮะ....

Photobucket

 

 

ติดใจเอามากแฮะ.... 

Photobucket

 

 

อันนี้เ็ป็นแผนที่ของสถานที่ทั้งหมดครับ...

Photobucket

 

 

มีบริการถ่ายรูปให้ฟรีด้วยนะ

Photobucket

 

 

" ข้าค้นพบเป้าหมายต่อไปของชีวิตแล้ววววววว " 

Photobucket

 

 

เป็นสไลเดอร์สำหรับเด็กเล็กๆ....ที่เด็กโข่งๆก็เล่นได้....

Photobucket

 

 

ผ่านทางเข้าตะกี้ เค้าจะแจกอุปการณ์เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการไถลตรูดลงมาให้.....

(เป็นแผ่นพลาสติกที่มีที่จับขนาดพอหย่อนตูดได้)(เกือบไม่พอตูด)

Photobucket

 

 

ก็สูงเหมือนกันนะ...

(สังเกตุได้ว่า...เจ้ากระบะน้อยอาจไม่พอตูดบอย) 

Photobucket

 

 

อันนี้ค่อยดูพอดีหน่อย.... 

Photobucket

 

 

ณ จุดปล่อยตัว (มีแต่เด็กๆน่อ...)

Photobucket

 

 

มองลงไป...ทำใจก่อนปล่อยตัว....

Photobucket

 

 

ตูดกรูจะพอหรือเนี่ย.....

(เด็กข้างนี่น่ารักดีว่ะ....ใส่เกราะเตรียมพร้อมมาก)

Photobucket

 

 

ซิ่งไปเล้ยยยย....เจ้าหนู...แรคคูน...สายฟ้า...

Photobucket

(ลงมาได้อย่างปลอดภัย....แต่ไม่หนุกเท่าอันแรกแฮะ)

 

 

แทบแยกไม่ออก อันไหนตุ๊กตาหิมะ....อันไหนคน.... 

Photobucket

 

 

อันนี้เป็นสไลเดอร์ (อีกแล้ว)...แต่ทำจากน้ำแข็งนะ

Photobucket

 

 

ช่องทางเล็กมากจนเราคาดว่าตูดเราไม่น่าใส่ลงไปได้....

Photobucket

 

 

เดินเข้าไปดูในโดมบ้างดีกว่า...

Photobucket

 

 

ทางไป Gourmet Street......

Photobucket

 

 

 

ด้านในโดม... 

Photobucket

 

 

โหรงเหรงมาก.......ทั้งคนทั้งร้้าน.......

Photobucket

 

 

นินๆๆๆ

Photobucket

 

 

มีเครื่องเล่นให้เด็กๆเล่นกันด้วย....

Photobucket

 

 

ทะลุออกมาอีกด้านนึงก็พบร้านขายของกิน(กระจุกนึง)

Photobucket

 

 

มีคนซื้อแบบประปราย....

Photobucket

 

 

 ร้านอาหารจีน มีขายซาลาเปาด้วย...(น่ากินแฮะ)

Photobucket

 

 

เดินวนมาด้านหน้าโดมอีกด้าน...ถ่ายรูปซะหน่อย..

Photobucket

 

 

ขอด้วยยยยยย........

Photobucket

 

 

เนื่องจากมีคนติดใจสไลเดอร์อันที่สองมาก อยากได้รูปถ่ายตอนไหลลงมาไปให้พ่อแม่ดู.....

(ม๊าป๊า...หนูทำด้ายยยยยย)

 

 

ช๊อตต่อช๊อต ไม่มีสลิง ไม่มีตัวแสดงแทน.....

 

ยกล้อกันมาเลย....

Photobucket

 

 

เหยียบมิดคันเร่ง.... 

Photobucket

 

 

หลุดโค้งนิดหน่อย....

Photobucket

 

 

ไม่เป็นไร...ตั้งลำใหม่ได้ทัน.... (ถ่ายรูป)

Photobucket

 

 

เจ้าหน้าที่บอกเกะกะ...ออกไปได้ละ....เจ้าเด็ก(โข่ง)น้อย

Photobucket

 

 

หนูลุกไม่ขึ้นอ่า....(ตรูดติดน้ำแข็ง)

Photobucket

 

 

เอ้าฮึบบบบบ...... 

Photobucket

 

 

ลุกได้ จนได้.... 

Photobucket

 

 

หาทางออกไม่เจอกันเลยทีเดียว.... 

Photobucket

 

 

ทางนี้ก๊าบบบบบ.... 

Photobucket

 

 

เดินเหินระวังๆนะป้า......

Photobucket

 

 

รันเวย์เคลีย.....ส่งคนต่อไปมาด้ายยยยยยยยย..... 

Photobucket

 

 

ยักหิมะ.. 

Photobucket

 

 

ฮิปโปหิมะ

Photobucket

 

 

โอ้ววว เครียดดดดดดดดด......

Photobucket

 

 

หมีหรือเสือวะ......

Photobucket

 

 

เต่า เต่า เต่า....

Photobucket

 

 

น่ารักดีเนอะ...(รูปปั้นน่ะ)

Photobucket

 

 

เดินๆไป....ที่นี่เค้ามีให้เล่นลาวกระทบไม้ด้วยอะ....

(คึกมาก ลงไปลองทันที...)

Photobucket

 

 

แล้ว"ลาว"ของเราก็ลงไปให้ไม้กระทบ.....  - - "
(การละเล่นนี้ไม่เหมาะกับผู้ที่จับจังหวะไม่ค่อยได้จริงๆ.....เนอะแรคคูน...เนอะ)

Photobucket

 

 

บ่ายสามได้ละ...ได้เวลากลับกันซะที.....

Photobucket

 

 

นั่งรถกลับมาที่สถานีซัปโปโร เพื่อเดินเล่นและรอขึ้นรถไฟไปสนามบินกัน

 

ก่อนอื่นมาเติมพลังกันที่ราเมงทาวร์ในห้างกันก่อน

(ดูดีกว่าที่ไปกินมาเมื่อวานมากกกกกกก)

 

ทางเข้าที่อยู่บนชั้นสิบ...

Photobucket

 

 

เดินวนไปวนมา สุดท้ายเลือกร้านนี้ (เพราะหมูมันน่ากิน)

Photobucket

 

 

หน้าตาธรรมดาเนอะ... (ซุปกระดูกหมู)

Photobucket

 

 

หมูน่ากินมากกกกกกก...

Photobucket

 

 

นุ่มละลายได้ในปาก....

Photobucket

 

 

เส้นเป็นแบบหงิกๆ อุ้มน้ำซุปได้เยอะ....แถมเหนียวๆหนุบๆอีก...

Photobucket

 

 

พร้อมหมูที่ละลายในปาก แต่ไม่ละลายในมือ(แต่เลอะ)......(อะไรของมึ้งงง)

Photobucket

 

 

มาถึงสนามบิน รีบเดินรีบชอบของฝาก.....แล้วก็รีบผ่านเข้ามารอที่เกท....

นี่เป็นเครื่องก่อนหน้าบอยที่เค้าประกาศว่าจะดีเลย์(ครึ่งชม.)เพราะน้ำแข็งเกาะปีกเครื่องไม่สามารถออกได้....

(ในรูปนี่เค้ากำลังเอารถมาฉีดน้ำยาที่ปีกและเครื่องอยู่) 

Photobucket

(สุดท้ายก็ได้ออก..หลังจากเลื่อนไปเกือบสี่สิบนาที)

 

 

แต่ของตรูเสือกแคนเซิลไปเลยซะั้งั้น....แสร้ดดดดด

(แคนเซิลก่อนหน้าเวลาออกสิบนาทีเนี่ยนะ....) 

Photobucket

 

 

สรุปว่าอากาศไม่ดี น้ำแข็งเกาะเครื่องมาก เค้าเลยไม่บิน....

เค้าไม่สามารถรับผิดชอบอะไรได้ นอกจากให้ทุกคนมาเลื่อนตั๋วเป็นวันถัดไปแทน....

 

ตอนนั้นบอยก็งงๆนิดนึง แล้วแถวมันก็ต่อยาวมากกกกกก(เพื่อเลื่อนตั๋ว) ไฟลท์หลังบอยมีอีกสองไฟล์....รวมทั้งหมดมีคนจากเครื่องสามลำไม่ได้ออก....

 

 

.....พอดีเห็นฝรั่งคนนึงไปยืนโวยวายอยู่หน้าเคาร์เตอร์

(คนญี่ปุ่นคนอื่นเค้าก็เข้าแถวเพื่อทำการเลื่อนตั๋วแบบปกติ...เหมือนเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมดา)

 

บอยก็เลยเดินไปยืนเคาร์เตอร์ข้างๆ แบบว่าอยากฟังด้วย....

(แรคคูนต่อแถวอยู่)

(เสียงพากษ์อังกฤษน่าจะเข้าใจได้มากกว่า)

(แต่ไปฟังเฉยๆนะ ไม่ได้พูดอะไร)

 

 

ประมานว่า.....เฮียเค้าไปโวยวายว่าทำไมบินขึ้นไม่ได้...แล้วทำไมสายการบินไม่รับผิดชอบอะไรเลย

(ในที่นี้ คือว่า...ให้เลื่อนไฟลท์เป็นวันถัดไปและ สนามบินที่นี่จะปิดสี่ทุ่ม ดังนั้นพวกเอ็งต้องพุ่งออกไปหารร.นอนสำหรับคืนนี้กันเอาเองนะ...ซึ่งสายการบินจะไม่มีการชดเชยอะไรใดๆให้ทั้งสิ้น.....)

(เข้าเนื้อนี่เอง...)

 

 

เฮียแกก็แบบว่าตุ๊ดดื้ออ่ะ....ประมานว่ามึงต้องรับผิดชอบ(สิยะ)....มาปล่อยให้ชั้นโจ๋วเผี่ยวแบบนี้ได้ไง.....ค่ารร.ก็เข้าเนื้ออีก....บลาๆๆๆ.....ก็ยืนตื๊อๆ พูดแต่เรื่องเดิมๆไปเรื่อยๆๆๆๆ....ส่วนเจ๊เจ้าหน้าที่ก็ทำหน้าแบบว่า...พ่องจาย......กรูทำให้ไม่ได้เว้ยยย

(ประมานว่าจะเิดินหนีก็ไม่ได้...เพื่อนจะมาช่วยก็ไม่ได้....เหมือนมีบาเรียคีมูไกตุ๊ดโฉดเกิดขึ้น)

(มันมีหันมามองบอยด้วย...บอยก็นิ่งๆ ยืนมองพนักงาน ประมานว่า กรูมาโปรดละน้า...มานี่มา....)

 

 

หลังจากฟังไปบอยก็คิดได้ว่า งี่เง่าไปคงไม่มีประโยชน์.........ตอนนี้ต้องรีบเลื่อนตั๋ว แล้วรีบโทรไปจอง(หา)รร.นอนสำหรับคืนนี้ดีกว่า....

(เจ้าหน้าที่มีให้ลิสรายชื่อรร.แถวๆนั้นมาใบนึงพร้อมเบอร์โทร และราคา)

 

เนื่องจากไปยืนเตร่อยู่หน้าเคาเตอร์ข้างๆเฮียตุ๊ดได้ซักพัก...เจ้าหน้าที่เลยถามว่าจะทำอะไรหรอคะ?(ญี่ปุ่น)

(เฮียตุ๊ดมันหันหน้าขวับมาเลยอ่ะ...ประมานว่าเมิงจะทำไร...กรูฟังด้วย)

 

(แอบคิดว่าเพื่อไม่ให้ยืดเยื้อ....ถ้าพูดอังกฤษไป เฮียตุ๊ดมันมาพ่วงกะกรูแน่เลย)

(....เลยพูดญี่ปุ่นไป.... แบบว่า อ่อ บินออกไม่ได้หรอครับ แล้วพรุ่งนี้เร็วสุดได้กี่โมงหรอครับ บลาๆๆ

...เจ๊แกก็ใจดี รีบเช็คให้เลย(ตอนแรกนึกว่าจะให้ไปต่อแถวกะชาวบ้านเค้า)

.....บอยดูๆแล้วพบว่ามันเช้าเกิ๊น...เอาเป็นไฟลท์บ่ายๆหลังเช็คเอาท์ดีกว่าจะได้นอนพักให้เต็มที่(ให้คุ้มค่ารร.)....เลยบอกว่าถ้าตอนบ่ายเวลานี้ๆ ยังมีที่ว่างไม๊ครับ?

....เค้าก็รีบดูให้....แล้วก็บอกว่ามี.......บอยเลยบอกว่างั้นเอาเลยครับ....(แซงชาวบ้านแบบโฉดๆซะงั้นกรู)

 

...เจ๊แกก็รีบเปลี่ยนตั๋วให้ทันที...เหอๆๆๆๆ.....

(แรคคูนน้อยยังอยู่ท้ายๆแถวอยู่เลย.....คงงงๆว่าบอยไปถามอะไรเค้านานจัง)

 

(ระหว่างนี้เฮียตุ๊ดเริ่มส่งสายตาแห่งความสงสัยปนจิตอัมหิตมาเรื่อยๆ..... เพราะคงไม่เข้าใจว่าไอ้ตี๋นี่มันพูดอะไร (บอยพูดญี่ปุ่น) และมันกำลังได้เปลี่ยนตั๋วขณะที่คนอื่นยังต่อแถวกันอีกหลายสิบคน....นี่มันแซงนิเมิง....)

(แต่ก็ทำอะไรกรูไม่ด้ายยย.......เชิญงี่เง่าต่อปายยยย)

(จริงๆหน้าเฮียเค้าแบบว่าอยากถามบอยมากเลยนะ....แต่เค้าคงไม่แน่ใจว่าพูดอังกฤษมาแล้วบอยจะเข้าใจหรือเปล่ามั้ง....หน้าตาเค้าแบบว่า....ถ้ามันมาสิงกูได้มันทำไปแล้วอ่ะ.....) 

 

 

หลังจากได้เปลี่ยนตั๋วแบบโฉดๆมา บอยก็รีบโทรไปจองรร.ที่ใกล้สนามบินและใกล้สถานีรถไฟที่สุดและราคารับได้ที่สุด......

(ดีนะเนี่ยที่ไอโฟนของแรคคูนน้อยมี GPS เลยเช็คได้ว่ารร.อยู่ใกล้สถานีแค่ไหน)

(เอาอันที่ใกล้สถานีที่สุดอ่ะ เพราะเหนื่อยแล้วหิมะก็ตกอีก ขี้เกียจออกไปเดินหารร.)

(นี่ไม่ใช่รร.ของ/ในสนามบินนะ...ต้องนั่งรถไฟออกไปอีก...แต่พยายามเลือกอันที่ใกล้ที่สุดแหละ ไม่งั้นจะเปลืองค่ารถไฟและลำบากในการหาและเดินทางอ่ะ (จะสี่ทุ่มแหล่ว...เดี๋ยวรถไฟหมด...ถ้าต้องไปแท๊กซี่อีกกรูจุกแน่)

 

 

ออกมาจากสถานีแบบคอตก.....(เหนื่อย หนาว เสียตังเพิ่ม...เซ้งงงงง)

Photobucket

 

 

Hyper Hotel.... มาถึงจนได้ (ตอนแรกนึกว่าอ่านว่า ไฮปาร์ค)

Photobucket

 

 

รอเช็คอิน.....(เจ๊คนนี้ก็มาจากสนามบินเหมือนกัน) 

Photobucket

 

 

ชั้นเก้า...ห้องเก้าศูนย์เก้า....เจร้ด เจร้ดดด เท่ห์์ๆๆ

Photobucket

 

 

ห้องหญ่ายยยมากกกกกกกกกก (หมื่นเยน)

Photobucket

 

 

ร้านอาหารรร.เปิดถึงเที่ยงคืน....ไปหาไรกินซะหน่อย หิวว้อยยยย... 

Photobucket

 

 

กินคนเดียวสองชุดอ่ะ...

(ข้าวชุดสเต็กไก่ทอด กะข้าวต้มซุปกิมจิ) (แรคคูนขอตอดๆเพราะกินหนมไปเยอะละ)

Photobucket

 

 

ราบพนาสูร.....

Photobucket

 

 

กินอิ่มแล้วก็ต้องนอนหลับสิจ๊ะ

(มีชุดให้เปลี่ยนนอนด้วย....รู้สึกได้อารมย์แบบแขกๆปนเกย์ๆยังไงไม่รู้แฮะ) 

Photobucket

 

 

 

วันถัดมาก็เช็คเอาท์สบายๆ กินข้าวเช้าที่รร. แล้วเดินทางออกมาเดินดูของที่สนามบินรอเวลาขึ้นเครื่อง...

 

 

สนามบินที่นี่ ของกินของฝากตรึ้มมมม

(ซาลาเปาหน้าหมีพร้อมไส้ชอค)

Photobucket

 

 

อากิโกะ??

Photobucket

 

 

ตะลุยชิมๆๆๆ (ชีสเค้ก)

Photobucket

 

 

อันนี้ก็ชีสเค้ก....อร่อยดีๆ 

Photobucket

 

 

Royce ที่มีทุกหัวมุมร้าน...

Photobucket

 

 

เอิ่ม...หรือใครจะซื้อปูกะของทะเลกลับไปเป็นของฝากก็ไม่ว่ากัน.... 

Photobucket

 

 

 อากาศสดใส ออกได้แน่นอน.....

Photobucket

 

 

แล้วเราก็กลับสู่โตเกียวโดยสวัสดิภาพครับ.....

 

 

แล้วก็จบกันไปกะซีรี่ย์ทริปฮอกไกโดยาวห้าตอนที่หมักดองมาเรื่อยๆ.....

 

 

ทริปนี้ก็สนุกดีนะ ได้มาดูสิ่งที่อยากมาดู ได้มาเที่ยวได้มากิน(ปูวว) ได้มาเจอคนน่ารักๆ(เฮียร้านซูชิ)

(ทำงานเก็บตังมาเที่ยวเลยนะเนี่ย)

 

ได้ไปดูสถานที่ ที่น่าสนใจมากมาย

(ถึงแม้ว่าพอได้ไปดูแล้วบอยจะเฉยๆพอสมควรก็เถอะ)(แต่ก็นะเป็นเรื่องปกติ เพราะปกติบอยก็ไม่ค่อยอะไรกะของพวกนี้เท่าไหร่อยู่แล้วหล่ะ...ปกติไปทัวร์กะที่บ้านก็นอนท้ายรถประจำ....ประมานว่า ไปไหนก็ได้...ถึงที่ก็ลง ได้เวลาก็กิน....แค่ได้ไปกะคนที่เราอยากไปด้วยก็พอ...วิ้วๆๆ)

(ชั้นหมายถึงครอบครัวชั้นนะยะ)

   

ได้เจอประสบการณ์ตื่นเต้นพร้อมโชคดี(แซงชาวบ้านเค้า)ในโชคไม่ดี(เครื่องเลื่อน...เสียตังค่าที่พักเพิ่มอีก)

 

ตอนที่ต้องติดต่อกะเจ้าหน้าที่สายการบินกะรร.นี่แอบตืนเต้นนะเนี่ย...ว่ากรุจะพูดรู้เรื่อง เพื่อให้ได้สิ่งที่กรุต้องการได้หรือเปล่าเนี่ย...สุดท้ายก็ทำได้...เย้ๆๆ Japanese lang. for survival จริงๆกรู.....

 

ไปเที่ยวครั้งนี้ซื้อของมาฝากเพื่อนๆเยอะเหมือนกัน...เพราะปกติไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน ปกติมีแต่เพื่อนไปเที่ยวแล้วซื้อของมาฝากบอย ครานี้เลยได้เวลาส่งคืนซะที....

 

สรุปว่าเป็นความทรงจำที่ดีอีกหนึ่งครั้งครับ

 

....ไว้เจอกันเมื่อชาติต้องการจ้า

 

 

 

ปล.

ได้เรียนรู้ว่า....บางที่เราอาจจะอยู่ในโลกนี้คนเดียวได้.....แต่การมีอีกคน คอยแบ่งปันสิ่งด่างๆผ่านสิ่งต่างๆไปด้วยกันอยู่ข้างๆนี่......ก็ไม่เลวนะ....

 

Comment

Comment:

Tweet