Yokoso-Japan

หลังจากที่มีเมฆหมอก แห่งความคิดมืดมน และความพยาบาท เข้ามาบดบังตาอยู่หลายวัน......

(ใครเห็นหน้าก็พอจะรู้ว่าหน้าบอยรมย์ บ่จอยสุดๆ....ขวางหูขวางตาเด๋วโดดงับหูซะเลยแสร้ดดด.....)

(ที่ร้านยังรู้อ่ะ ว่าบอยหน้าตาเบื่อโลกมาก)

 

 

ในที่สุด.........วันนี้แสงแดดแห่งความสุขและความหวังก็ได้สาดส่องลงมาสู่หัวใจบอยซะที......

(บอยมีปีกงอก กำลังโบยบินขึ้นสู่สรวงสวรรค์ พร้อมมีทูตสวรรค์ออกมาบรรเลงดนตรีต้อนรับ....ฮื่มมม ฮืมมมม ฮื้มมมมม แท้นทะละแล้นนน แท้นนน แท้นนนนน.......)

(ว่าเข้าไปนั่น)

 

 

สาเหตุทีพักนี้หงุดหงิดเหมือนเมนส์มาไม่ปกติ ก็ไม่มีอะไรมาก......

 

จากที่เคยบ่นเรื่องงานไปแล้ว.....จริงๆมันยังมีอีกเรื่องนึงแอบแฝงอยู่ด้วย......

ซึ่งมันก็ไม่ใช่เรื่องไหนเลย.......ก็แค่....

 

 

" (ไอ้)ห่า(ดำ)ล้างโลก......มันออกมาอาละวาด(อีกแล้ว)...."

 

 

คือเซ็งเรื่องงานก็เซ็งพอละ.....มาเจอห้องสกปรกอีก...กรูละหน่ายมาก.....

(หลังจากที่มีความประพฤติดีขึ้นในระยะนึงตอนที่โดนอาจารย์สังคยนา(เรียกไปด่ารอบแรก)....จนหมดเทอม

 

......เปิดเทอมตรูกลับมาจากไทย กลับมาอีกที....เหมือนเดิม....ห้องไม่สะอาด.....ส้วมโส.....ขยะไม่มีการเท....หม้อหุงข้าวไม่ล้าง.......และไอ้(ห่า)เชื้อโรคนี่ก็เริ่มมีอาการดื้อยาแฮะ.......

 

 

(ต้องขอเกริ่นบทนำก่อน...)

  • บอยกลับมาจากไทย.....สภาพห้องนี่.....ให้ดูก็รู้ว่าไม่มีการทำความสะอาด (อันนี้เข้าใจ...มันอยู่กันสองคนอ่ะนะ...ขี้เกียจทำ...กูเข้าใจ)
  • แต่......ขยะไม่มีการทิ้งนี่...(เอิ่มตลอดสามอาทิตย์นี่ พวกเอ็งไม่คิดจะเอาขยะไปทิ้งซะหน่อยหรอวะ เปิดฝาทิ้งขยะมาทีเหมือนมึงกำลังหมักก๊าซพิษอะไรอยู่)(ถึงจะน้อย...แต่ขยะสดมันก็เน่าอ่ะ....กลิ่นมันออกอ่ะ...คิดดู)
  • หม้อข้าวไม่ล้างอีกละ....กินแล้วก็ตั้งไว้......เป็นอะไรของพวกเมิงวะ.....ต้องรอให้หม้อมันเหม็นข้าวบูดก่อนถึงชอบกินหรอฟระ......
  • เอิ่มมม....นอกจากอาการของโรค(ห่า)ซากอ้อยเดิมๆที่กลับมาระบาดอีกทีแล้ว.......มันเสือกมีการแตกหน่ออาการไม่พึงประสงเพิ่มเข้ามาอีก.......
  • .....ฝาดึงเปิดประตูตู้ไมโครเวฟดับอนาถ....คือ....มันแยกร่างได้อ่ะ....
  • คือไมโครเวฟมันยังใช้ได้นะ...แต่เอาของใส่เข้าไปไม่ได้อ่ะ.....เพราะที่ดึงสลักประตูตู้มันแยกร่างออกมาจากบานประตูอ่ะ.....
  • คือก่อนกูไปมันยังไม่ด้องไง....กลับมาเป็นงี้นี่...ไม่ใช่กรูแน่ๆอ่ะ.....
  • ถ้าอาจารย์ถามแล้วพวกเอ็งบอกฝีมือกรูนี่...มีเฮแน่...
  • แต่กระนั้น...ก็ไม่คิดจะทำอะไรกะมันซักหน่อยหรอวะ??
  • แสร้ดดด.......



จบการบรรยายเรืองอาการเก่าของโรคห่าและการแต่หน่อของมัน.......มาดูที่อาการดื้อยาของมันกันต่อ.....

  • นร.ใหม่มา.....บอยก็จัดตารางเวรทำความสะอาดซะ....
    (กูอีกละ...ถ้ากูไม่จัด เมิงกะว่าขยะมันจะย่อยสลายได้เอง...ห้องสะอาดเองได้หรอฟระ)
  • บอยจัดว่า ให้ทำอาทิตย์ละหนึ่งวัน โดยกำหนดเป็นทุกวันศุกร์ (วันทิ้งขยะเป็นทุกวันอังคารและศุกร์)...แล้วก็คิดเผื่อไว้แล้วว่าถ้าเผื่อไม่อยากทำวันศุกร์ยังมีเสาร์อาทิตย์รอให้ทำได้อีก (เผื่อติดงาน...ติดเที่ยว...อะไรก็ว่าไป...จะทำก่อนก็ไม่ว่ากัน)
  • เรียกทุกคนมานั่งฟังกันว่าตกลงกันอย่างไร....เผื่อใครอยากเปลี่ยนวันหรืออะไร....
  • ห่าดำบอกว่า....10 วันทำเวรทีเหมือนเทอมที่แล้วละกันนะ....มันขี้เกียจ....
  • บอยบอกว่าไม่ได้......(ดื้อยานะเมิง)
  • เพราะคนเยอะขึ้น...ขยะเยอะขึ้น ต้องวนรอบให้เร็วขึ้น จะได้ไม่เหม็น....แล้วอาทิตย์นึงทำทีก็ไม่เยอะแล้วนะ....แล้วก็แบ่งวันทำได้พอดี...(อาทิตย์ละคน ทุกวันศุกร์)....
  • เด็กใหม่เห็นด้วย...สรุปว่า....ชนะโดยสามต่อหนึ่งเสียง.....
  • (แอบมีเปรี้ยวนะเอ็ง.....เน่าว้อยยยยย ไอ้ด้ำำำำ)

  • เอิ่ม....บอยเวรแรก....
  • เซ็งเห้ๆ.....เหมือนต้องมาเก็บของส่วนก่อนหน้าสามอาทิตย์ไปด้วย.....
  • ไม่เป็นไร....คนไทยใจกว้างงงงงงง..........
  • (คือจากตารางเก่า....บอยต้องเป็นคนเริ่มอันใหม่อ่ะ)
  • ซึ่งก็จัดการเลคเชอร์นร.ใหม่เรียบร้อย ว่าต้องทำอะไร อย่างไรบ้าง.....
  • ไอ้(ห่า)ดำ.....สลายตัวตามเคย......

  • อาทิตย์แรกผ่านไปอย่างราบรึ่น.....ไม่มีอะไร(เพราะกรูทำเองนิ)
  • อ่อ...เพื่อเป็นการตัดไฟแต่ต้นลม.....เรื่องการใช้ของใช้ร่วมกันและล้างทำความสะอาด(กระทะ..หม้อข้าว...ฯลฯ...)

    บอยมีบอกพวกนร.ใหม่ไปละ...แต่ไอ้สองตัวนั่นยังเหมือนเดิม...บอยเลยเอากระดาษมาเขียนบอกตัวใหญ่ๆแปะไว้กลางห้องว่า...

    " ของที่ใช้ร่วมกัน....กรุณาทำความสะอาดทันที หลังจากที่ใช้เสร็จ "

  • นร.ใหม่ไม่มีปัญหาอะไร...ราบรื่น ปรื้ดๆๆ

  • มามีปัญหาอีกทีก็อาทิตย์ต่อมานี่แหละ...(เวรทำความสะอาดของไอ้ห่าดำมัน....)

  • ศุกร์....
    (วันกำหนดที่ต้องทำ).....เงียบสงบ....(ไม่มีการทำอะไรทั้งสิ้น)
    (ไม่เป็นไร..กูรอได้)

  • เสาร์....
    (ขยะหายไป...แต่ห้องไม่มีการดูดฝุ่น...ห้องน้ำไม่มีการล้าง)

    บอยไปเล่นบาสกลับมาตอนเย็น..เห็นสภาพแต่ยังไม่เห็นมัน....ไม่เป็นไร....รอดูต่อไป...

    ประมานสี่ทุ่มกว่า...มันกลับมา...ทำข้าวกิน เปิดทีวีดู (ได้ยินเสียง) บอยก็เลยเดินออกจากห้องไปทำอะไรกินบ้าง.....เจอมันนั่งดูทีวีอยู่...ก็บอกว่า่

    " นี่เมิงทำความสะอาดรึยัง ? "
    (กะว่า่ถ้ามันบอกว่าทำแล้ว...จะยิงซะ....ว่าเมิงทำเหมือนไม่ได้ทำเลยนะ...)

    มันตอบว่ายังๆ....แต่มันเอาขยะไปทิ้งแล้วนะ...(เออ กูรู้แล้ว)

    ส่วนเรื่องดูดฝุ่นทำความสะอาดห้องและส้วม...มันยังไม่ว่าง มันไม่มีเวลา เอาไว้พรุ่งนี้ๆ....
    (แล้วนี่เมิงมีเวลานั่งดูทีวีนะ...เจร็ดเข้้เอ๊ย...)


    บอยก็เลยสวนไปว่า....

    " ไม่มีเวลา? .....แต่มีเวลานั่งดูทีวีเนอะ....อืมมม...ยุ่งจริงๆด้วยสินะ..... "
    (บอยเดือดใช้ได้)

    มันก็เงียบๆ ไม่สนใจ...บอยก็เดินเข้าห้อง....จบ

  • อาทิตย์...

    เวลาไพรม์ไทม์เหมือนเดิม......มันกลับมา ทำข้าวกิน ดูทีวีอีกละ...กูก็ออกไปทำของกินอีกละ

    วันนี้อะไรๆในห้องก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงเหมือนเดิม.....

    บทสนทนาหมาๆ ก็เริ่มเล่นซ้ำเหมือนเดิม....


    " นี่เมิงทำความสะอาดรึยัง ? "
    (กะว่า่ถ้ามันบอกว่าทำแล้ว...จะยิงซะ....ว่าเมิงทำเหมือนไม่ได้ทำเลยนะ...คือในห้องยังมีขยะตามทางเดินมากมาย....)

    มันตอบว่ายังๆ....แต่มันเอาขยะไปทิ้งแล้วนะ...(เออ กูรู้แล้ว...เป็นเครื่องเล่นเทปหรอเมิง..)

    ส่วนเรื่องดูดฝุ่นทำความสะอาดห้องและส้วม...มันยังไม่ว่าง มันไม่มีเวลา เอาไว้วันอังคารละกัน....เอาไว้มันกะเกาเมี๊ยะ(รูมเมทพม่าของมัน)จะได้ช่วยกันทำ.......

    (เวรอาทิตย์ถัดไปคือเวรของเกาเมี๊ยะ....คือเมิงจะดึงมาถมให้เพื่อนเิมิงทำแทนเมิงไปเลยใช่ป่ะ.....)
    (โอ้วอีนี่...มีการอัพเกรด...ได้คืบจะเอาศอก......ได้ศอกยังจะเอาไปแยงตูดเพื่อนอีก......)


    และที่สำคัญ....มันพูดไป นั่งกินเบียร์ กินหนม ดูทีวีไป ประมานว่า อยากบ่นอะไรก็เรื่องของเมิง....

    (อันนี้กรูเดือดมาก....ท้าทายมั่กๆ.......ถ้าไม่ติดว่าต้องติดคุก...จะลองเอามีดแทงพุงมันซักที แล้วบอกให้มันไปหาหมอพร้อมทิ้งขยะตอนวันอังคารทีเดียวเลย.....ท่าทางจะรอได้เหมือนกัน...)
    (ไม่เกี่ยวกัน....แต่กรูโรคจิตน่ะ...)


    ก็เลยพูดเนิบๆตอบกลับไปว่า.....

    " จากนี้ไป.....กูจะไม่ใส่ใจแล้ว...และจะไม่พูดอะไรอีก.... "

    กลับห้อง.....จบข่าว....นอนพร้อมความอาฆาตแค้นที่จุกอยู่ตรงหัวนมข้างซ้าย....



วันจันทร์.......

ไปรร. ไปตีกลองร้องทุกเหมือนเดิม.....เล่าเรื่องให้อาจารย์ฟัง....

(แบบที่เล่าข้างบนนี่แหละ)

(แ